تبليغاتX
اشکهای زیر صفر
خانه شعر و ترانه و طنز و کاریکاتور ـ پنجره ای رو به خانه کودکی ... مهدی عسکری

  عشق يعني ماه و ماهي توي حوض

  عسلِ روي تو در كندوي حوض

  عشق يعني مار زنگي ، اهلِ روم

  چشم بستة قلم مو روي بوم

  عشق يعني خاطراتِ يك قرار

  پشتِ گريه ، جاده اي از انتظار

  عشق يعني چشمي بر در دوخته

  آلبومي افتاده ، عكسي سوخته

  تلخيِ تنهايي و فنجانِ چاي

  آهِ سردي ، حبس در زندانِ ناي

  عشق يعني تيك تيكِ ساعتِ بد

  شاخه گل ، خشكيده در كنجِ سبد

  يعني شمعي مانده در راهِ سكوت

  كف پايش زخمِ تارِ عنكبوت

  عشق يعني زهرِ تنهايي و مرگ

  در بهار زندگي ، ريزش برگ

  عشق يعني آرزوهاي بزرگ 

  قلب ، مثل برّه ، آدم ، مثل گرگ

  آشناي انتهاي انزوا

  اولِ نگاهِ محوي بي صدا

  در شبي آرام و تاريك و صبور

  كاش چشمِ تيرگي مي گشت كور

  عشق يعني بي قرارِ يك قرار

  مرهم اميد ، زخم انتظار

  يعني روحِ اشكِ خيسي سوگوار

  عشق يعني بي گناهي پاي دار ...

+ نوشته شده در  86/04/28ساعت 15:19  توسط مهدی عسکری |