تبليغاتX
اشکهای زیر صفر -
خانه شعر و ترانه و طنز و کاریکاتور ـ پنجره ای رو به خانه کودکی ... مهدی عسکری

باز هم زردهاي گستاخ دروغ

و سبزهاي زخمي كودكي

روزهاي سررفتن

از مدرسه دررفتن

روزهاي پُر از گل شب بو

                پُرِ پَرِخوشبو

   ترجمة نگاه تو ، مشقِ من
     شبهاي شاعرانه

              امتحان عشقِ من
 انشا يعني كمبود آرزو
   زبان يعني آي لاو يو !
    نقاشي يعني آواز قو
                    پرواز آهو
ترانه يعني سكوتِ محضِ من

          سكوتِ محضِ او
هنر يعني فقط تو بگو بي گفتگو
كلاسهاي از مدرسه نيست شدن
حواس هاي از عشق بيست شدن

    دور شدن از هر چه دورِ دور

    جادو يعني آرزوهاي نزديك

صداهامان ، خيسِ دستپاچگي  
     نگاه هامان ، احتياجِ  بچگي

   قدم هامان كوچه باغهاي باريك
  غروب هاي پروازِ تب گرفتن

  روزهاي شب بوييِ من

                           تهِ سر رفتن

           روي خش خش زمين

                              برگ احساس شدن
                 زير باران ، بي لباس شدن

                پشت گلوله هاي برفي

                                   بي هراس شدن
  
                                     التماس شدن

            روي باران ،  سر خوردن
                    تگرگ باريدن ، دُر گرفتن
                          زير برف ، گُر گرفتن
           هم ، واژة هميشه همراه
                        قلبِ شب ، تپشِ ماه

                              گذشته هاي نجيب

               سطرِ كتابِ دوستي مان

                                 پُر از عطرِ سيب

                    روزهاي قايم موشك بازي در مه

     پيدا كردن يعني گم شدن پشتِ غم

    پرواز يعني بالهاي موشك كاغذي

             يعني سكوتهاي مبهم

                             صدا توي مشتِ غم

ضربانهاي تيك تاك يعني

    تولدهای ثانیه ای عقربه های بلند 

 دقيقه هاي زود گذر و كوتاه  

                                        آه  !

 خزان يعني سه نقطه يعني سه صفر  
نقاشي صفر ترانه صفر هندسه صفر 

+ نوشته شده در  86/05/15ساعت 22:34  توسط مهدی عسکری |